பாலியல் வன்முறைக்கு எதிரான பாதுகாப்பில் தடைகள்: இராக் பெண்களின் அனுபவங்கள்

உள்ளடக்கக் குறிப்பு: வெளிப்படையான விவரிப்பின்றி பாலியல் வன்முறை (sexual violence) குறித்து இச்செய்தி விவாதிக்கிறது. இராக்கில் (Iraq) வெளியிடப்பட்ட செய்தியிடம் (வெளியிடப்பட்ட செய்தி) கருத்துத் தெரிவித்த பெண்களும் உரிமைப் பாதுகாவலர்களும், துன்புறுத்தலைப் புகாரளிப்பதற்கும் பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கும் இடையிலுள்ள இடைவெளியை விவரிக்கின்றனர். தொல்லைகளைப் பதிவு செய்யச் சிலர் கைப்பேசிக் காணொளிகளைப் பயன்படுத்தினாலும், மிரட்டல்கள், சமூக இழிவு, பொலிஸாரை அணுகுவதற்கான அச்சம் ஆகியவற்றையும் தெரிவிக்கின்றனர். இவை வெளியிடப்பட்ட செய்தி பதிவு செய்த குற்றச்சாட்டுகளும் அனுபவங்களுமே தவிர, இணையக் காணொளியில் தோன்றும் ஒவ்வொருவருக்கும் எதிரான நீதிமன்ற முடிவுகள் அல்ல.
பெண்கள் சார்பில் பதிவுகளைப் பகிரும் செயற்பாட்டாளர் ஒருவர், பாதிக்கப்பட்டவர் புகாரை முன்னெடுக்க விரும்பும்போது அவை ஆதாரத்தைப் பாதுகாக்க உதவலாம் எனக் கூறினார். கொலை மிரட்டல்களும் அமிலத் தாக்குதல் (acid attack) மிரட்டல்களும் வந்ததாகவும், தற்போது தனது நடமாட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதாகவும் அவர் தெரிவித்தார். ஒரு சம்பவத்தைப் பதிவு செய்வதோ வெளியிடுவதோ பாதிக்கப்பட்டவருக்குப் புதிய ஆபத்துக்களை ஏற்படுத்தலாம். குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களை எதிர்கொள்ளவோ அடையாளம் காட்டும் காணொளிகளை வெளியிடவோ இச்செய்தி வாசகர்களுக்கு அறிவுறுத்தவில்லை; சம்பந்தப்பட்ட காணொளிகளையோ பாதிக்கப்பட்டவர்களின் படங்களையோ மீள்பதிப்பிடவில்லை.
குடும்ப உறுப்பினரால் மகள் துன்புறுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சம்பவம் குறித்த நீண்டகால நீதிமன்ற வழக்கில் போராடும் தாய் ஒருவரின் அனுபவத்தை வெளியிடப்பட்ட செய்தி கட்டுரை கொண்டுள்ளது. பொதுப் போக்குவரத்தில் தொல்லை, காரில் பின்தொடரப்பட்டமை ஆகியவற்றை மற்றொரு பெண் தெரிவித்ததையும் அது விவரிக்கிறது. பழிவாங்கல் அச்சம், குடும்பத்துக்குள் விடயத்தை மறைக்குமாறு அழுத்தம், சட்டச் செலவுகள், அதிகாரிகளின் பதில் குறித்த சந்தேகம் ஆகியவை புகார் தாமதமாகவோ கைவிடப்படவோ ஏன் காரணமாகின்றன என்பதை இவ்வனுபவங்கள் காட்டுகின்றன. பாதிக்கப்பட்டவர்களை இச்செய்தி அடையாளப்படுத்தவில்லை; சிறுவரை அடையாளம் காண உதவக்கூடிய விவரங்களையும் மீளுரைக்கவில்லை.
பாதுகாப்பு, தங்குமிடங்கள், பொறுப்புக்கூறல்
பாதுகாப்பாகத் தங்குவதற்கான இடங்களின் பற்றாக்குறை வெளியிடப்பட்ட செய்தி செய்தியில் எழுப்பப்படும் மற்றொரு கவலையாகும். 2026 மார்ச்சில் பெண்கள் உரிமைப் பாதுகாவலர் யானர் முகமது (Yanar Mohamed) கொல்லப்பட்டமை, பாதுகாப்பு வழங்குபவர்களும் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்தை வெளிப்படுத்தியது. ஏப்ரல் 24 அறிக்கையில், மார்ச் 2 அன்று பாக்தாத் (Baghdad) வீட்டுக்கு வெளியே அடையாளம் தெரியாத ஆயுததாரிகளால் அவர் சுடப்பட்டதாக ஐநா சுயாதீன நிபுணர்கள் (UN independent experts) தெரிவித்து, பயனுள்ள விசாரணை கோரினர். வன்முறையிலிருந்து தப்பும் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்புத் தங்குமிடங்களை (safe houses) அவரது அமைப்பு நடத்தியதாக அவர்கள் கூறினர். அவரது பணிக்கும் கொலைக்கும் தொடர்பு இருக்கலாம் என்ற மதிப்பீடு நிபுணர்களின் கவலையாகக் கூறப்படுகிறதே தவிர, கொலையாளிகளை அடையாளப்படுத்திய நீதிமன்ற முடிவு அல்ல.
மிரட்டல்களும் தண்டனையிலிருந்து தப்பும் நிலையும் (impunity), மற்றவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் பெண்களை மௌனப்படுத்தலாம் என்றும் ஐநா நிபுணர்கள் எச்சரித்தனர். கொலைக்குப் பின்னர் உள்துறை அமைச்சர் விசாரணை அறிவித்ததாக அவர்களது ஏப்ரல் அறிக்கை பதிவு செய்கிறது. அதன் பின்னர் வழக்கு தீர்க்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை அது உறுதிப்படுத்தவில்லை. மிரட்டல்களுக்கு மத்தியிலும் பணியைத் தொடரும் மற்ற செயற்பாட்டாளர்களை வெளியிடப்பட்ட செய்தியின் பிந்தைய நேர்காணல்கள் விவரிக்கின்றன. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இன்னும் சத்தமாகக் குரல் கொடுத்தால் போதும் எனக் கூறாமல் சட்ட, நிறுவனத் தடைகளை அவை கவனத்திற்குக் கொண்டுவருகின்றன.
அதிகாரிகளின் பதிலும் எண்ணிக்கைகளின் வரம்பும்
பொலிஸ் பணியாளர்கள் தொடர்பான துன்புறுத்தல் வழக்குகள் நிகழ்வதாக இராக் உள்துறை அமைச்சகப் பேச்சாளர் (interior-ministry spokesperson) வெளியிடப்பட்ட செய்தியிடம் ஏற்றுக்கொண்டபோதும், அவை குறைவானவை என விவரித்தார். குற்றவாளிகள் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையையும் பணி நீக்கத்தையும் எதிர்கொள்ளலாம் எனவும், நடவடிக்கை எடுக்காத அதிகாரிகளுக்கு எதிராகப் புகார் அளிக்கலாம் எனவும் கூறினார். இவை அமைச்சகத்தின் கூற்றுக்கள்; பாதிக்கப்பட்டவருக்கு குறிப்பிட்ட முடிவு கிடைக்கும் என்ற உத்தரவாதமோ ஒவ்வொரு புகாருக்குமான சுயாதீன உறுதிப்படுத்தலோ அல்ல. அதிகாரிகள் உதவத் தவறியதாகப் பெண்கள் கூறும் அனுபவங்களுடன் இப்பதிலும் சேர்த்துப் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
செய்தி குறிப்பிடும் ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து சுமார் 300 பாலியல் வன்முறைப் புகார்கள் பொலிஸாருக்குக் கிடைத்ததாகப் பேச்சாளர் கூறியதுடன், பல சம்பவங்கள் பொலிஸாரைச் சென்றடைவதில்லை என்பதையும் ஏற்றுக்கொண்டார். புகார் எண்ணிக்கை என்பது எத்தனை பெண்கள் துன்புறுத்தலை அனுபவிக்கின்றனர், எத்தனை வழக்குகள் நிரூபிக்கப்படுகின்றன அல்லது எத்தனை தண்டனைகள் வழங்கப்படுகின்றன என்பதற்கான நம்பகமான அளவீடு அல்ல. நம்பகமான ஒட்டுமொத்தப் புள்ளிவிவரங்கள் இல்லை என வெளியிடப்பட்ட செய்தி கூறுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மீது பழியைச் சுமத்தாமல், அவர்களின் தேர்வுகளையும் தனியுரிமையையும் (privacy) பாதுகாத்தவாறு ஆதரவையும் பொறுப்புக்கூறலையும் பாதுகாப்பாக அணுகுவதே மையப் பிரச்சினையாகும்.



